 |
 |
YETER Kİ AĞLAMA
Ağlama çocuk!
Ağlama ne olur.
Sesini duyan bulamazsın bu şehirde.
Anlayamazsın acı gerçekleri çocuk yüreğinle,
Oyun sandığın şey aslında oyun değil.
Unut artık yoksulluğun bir oyun olduğunu.
Direnme çocuk yüreğinle fırtınalara.
Durduramazsın!
Yoksulluk nedir henüz anlayamazsın,
Sana göre oyun,
Bize göre çile, dert.
Her oyunda kazanan vardır,
Doğru!
Kazanmak istersen kaybetme hak bildiğin yolu
Yenilme, daima gül!
Gerekirse pollyannacılık kat oyununa ama yinede gül!
Üzülme oyuncaksız kaldığına,
Gerekirse mandallardan at yap,
Gerekirse bulduğun bir ipliğe sürekli düğüm at,
Attığın her düğümü geçirdiğin çileler say,
Sen düğümledikçe üstüne kahkaha ekle,
Hamurunu iyi yoğur mutluluğun,
Yeter ki ağlama!
|
 |
|
 |
|
|
|
|
|
 |
 |
|
