Sen hiç sessizliğin çığlığını duydun mu
çocuk?
Buhranlı gecelerinde hayatın, hiç işittin mi sesini
yalnızlığın?
Bir ay şahit oldu bana ve de yıldızlar.
Serin ve meçhul bir gecede...
Felaket misali eserken fırtınalar yüreğimde,
Direndim o adını koyamadığım yalnızlığa karşı.
Gözlerdeki donuk bakışı gördüm,
Anlam veremedim ve sadece güldüm.
Neydi ki bu kadar umutsuzluğun sebebi?
Yalnızlıkmış, üzüldüm...
