 |
 |
ÖMRE YAKARIŞ
Bak
ömrüm geçiyorsun işte!
Söylemiştim sana zamanı durduramam diye.
Ne yaparsın günü gününe uymayınca zamanın,
Ömür deyip ortak oldun dertlerime.
Sevdiklerimi gördün,
Candan sevdiklerimi.
Ömrümü verdiğimi karşılıksızca,
Karşılık beklemeden.
Söylesene ne aldı bu işten, ne kazandık?
Yoksa sende benim gibi bu genç yaşta yapraklarını mı
döktün ağaç misali?
Yoksa seninde mi dilinde düğümlenir kelimeler?
Sende bağıramıyor musun benim gibi, insafsızlara?
Anlaşılan dilimi tutan o ahüzar seninde gönül bağın oldu.
Ateşlerde yandım deme bana!
Dokundun mu ki, girdin mi ateşe,
Sokuldun mu usulca sevgilere?
Kaptın mı soluğunu aşkların?
Ve yaklaştın mı dostlarına kardeşçe?
Sus söyleme "hayır" diyeceksin.
Ben söyleyeyim dosta dost olsum.
Sus söyleme "hayır" diyeceksin.
Ben söyleyeyim düşmanıma düşman olmadım.
Kin gütmedim hiç, güdemem,
Sevgime karşılık bulamazsam gülemem.
Bak ömrüm geçiyorsun işte!
Kötülükleri kapmadım yaşamdan ömrüm.
Bilumum zevklere katmadım kendimi.
Mucizeler yaşatmadım dostlarıma,
Aldatıldığımı anladım sesimi çıkartmadım,
bir köşeye çekildim ve sessizce ağladım.
Söylemiştim sana, zaman geri gelmiyor.
Ve hatalar örtülmüyor gözyaşlarıyla.
Ama zor gelenlerde oluyor.
Zevk-i sefa edenlerimi tanımadım,
Dostumu düşman göstermeye çalışanları mı,
Yoksa sende onlardan mısın ömrüm?
Eğer sende onlardansan tüken de git!
Kara toprağa bağışla beni.
Çimende biteyim bahar olunca,
Gül olayım,
Açınca goncam buse misali yanakta açayım.
Neşe bulduğum kuş sesleri olsun.
Duyuyor musun ömrüm sela okunuyor camiden?
Yine kim göçüyor kim bilir bu fani hayattan.
Yine kara toprak kimi kabul ediyor...
Sırada ki ben miyim yoksa?
Yoksa sevenlerim mi?
Hayır hayır! Onlar olmasın!
Ben yanayım onlar yanmasın.
Ki onlar hüzünlere kanmasın,
Dertlere bürünmesin.
Gülsün çocuklar, kimsesizler ağlamasın!
Bir yudum mutluluk dolsun bardakları,
Fakirlikle mücadele olsun oyunları,
Zenginlik dolsun hayatları.
Zavallı ömrüm geçiyorsun işte!
Söyletme, diretme beni işte!
Eğer sende yaralıysan diz çök önümde.
Ve sende ağla benim gibi.
Eğer sende özlemişsen sevdiğini,
Uzat bana elini kabulümsün!
Bak ömrüm geçiyorsun işte,
Tükenen sende değilsin sadece,
Bak saçlarım ağardı,
Tenim yıprandı,
Rengim soldu,
Gözlerim görmez oldu.
Aşkı ve dostluğu hislerimle ara oldum.
Hayatımın geri kalanı akan gözyaşlarım oldu.
Ağladım da noldu?
İstemediğim halde bulmadı mı tüm dertler beni?
Hani kapsama alanından uzak durmalı mışım ya aşkların,
Ah ömrüm ah!
Pin kodunu bilsem aşkın, bloke olur muydu tümü
hayallerimin.
Evet işte şimdi zamanı terk etmenin,
İşte şimdi yok olma zamanı bu bedenin.
Bak ömrüm geçiyorsun işte!
Ne haberlere tanıklık ettik ikimiz,
Kafadarız ya ve tek sırdaşımsın ya ömrüm,
İşte böyle!..
|
 |
|
 |
|
|
|
|
|
 |
 |
|
