Keşke sizi daha önce dinleseydim
aynalar,
Normal hayatın gerçekleri yansıtamadığını fark edememişim.
Baksanıza herkes bir kurnazlık peşinde,
Birinin eli başkasının cebinde.
Sadece sizde görebildim hayatın morcivert yüzünü,
Tüm sadelik ve yalınlığı ile.
Oysaki hayat tıpkı kül kedisine çevirmiş bizi,
Her şeyin gizli yönünü kaçırmışız.
Ve yakalayamamışız hayatın bandrolleşmemiş güzelliklerini.
Zaten son mutluluk treni de kaçmamış mıydı?
Belki de varacağı istasyona ulaşmıştır mutlu yolcularıyla.
Keşke sizi daha önce dinleseydim aynalar,
Kaçırdığım fırsatlar tekrar karşıma çıksaydı,
Ve keşke doğsaydım yeniden
