25 Nisan günü, Müttefik Kuvvetleri Donanmanın koruyucu
bombardımanı altında, beş ayrı yerden Gelibolu Yarımadası’na
çıkmaya başladılar. İngiliz ve Hint birliklerinin çıkarıldığı ilk
hedef , güneyde Alçıtepe’yi ele geçirip Kilitbahir platosuna
ilerlemek, oradaki merkez tabyalarını susturduktan sonra Boğaz’ın
giriş bölgesini ele geçirmekti. Burada Müttefik donanmasına bağlı
savaş gemilerinin yaptığı bombardımanın şiddetine bir örnek vermek
gerekirse; sadece Ertuğrul Koyu sırtlarındaki 26. Alayın
10.Bölüğünün savunma mevzilerine 4650 mermi atılmıştı.
Buna rağmen Türk bataryaları ve kuvvetleri imha olunamadığından
İngiliz Birlikleri ağır kayıplar vermekte ve bu durum, Müttefik
kuvvetler arasında büyük bir şaşkınlık yaratmaktaydı. Bu günlerde,
gerçek bir kahramanlık destanı yaratan Yahya Çavuş’un takımı, işte
bu 10. Bölüğün takımıdır.
Temmuz 1915 sonuna kadar, çok kanlı geçen, göğüs göğüse süngü
hücumları ve karşı hücumlarla süren Kirte-Kerevizdere- Zığındere
Muharebeleri, özellikle Türk birliklerinin, Müttefik Donanması’nın
ateşinden korunmak amacıyla, gece yaptıkları süngü hücumlar
şeklinde olmuştur. Sekiz gün, geceli gündüzlü süngü hücumlarıyla
geçen Zığındere muharebesi, iki taraf için de kayıpların en fazla
olanı ve en kanlı geçenidir.
Bu bölgedeki harekat ağustos ayıyla birlikte mevzi muharebesine
dönüşür. Böylece işgal kuvvetleri, 3-4 kilometrelik bir arazide
çakılıp kalmış, Alçıtepe ve Kirte ele geçirilememiş, durum
boşaltmaya kadar değişmeden böylece devam etmiştir.
|